ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س چهارم ق)، فقیه و محدث امامى. ساكن رى بود. پدرش محدثى ثقه بود و از مشایخ ابن‏رازى محسوب مى‏شود. از دیگر استادان او محمد حمیرى، سهل دیباجى، محمد بن همام اسكافى و محمد بن مظفر مصرى مى‏باشند. وى از مشایخ روایت شیخ صدوق است، و به نوبه‏ى خود، تفسیر امام حسن عسكرى (ع) را از صدوق روایت كرده است. به گفته‏ى صاحب «روضات»، از كتب ابن‏رازى استفاده مى‏شود كه نامبرده از صاحب بن عباد روایت مى‏كرده و ممكن است پاره‏اى از مقامات علمى را از او بهره‏مند شده باشد. ابن‏داوود او را دانشمندى ثقه مى‏داند و شیخ طوسى او را در ردیف كسانى آورده است كه مستقیماً از معصوم روایت نكرده‏اند. در «رجال الطوسى» و «رجال ابن‏داود» تحت نام جعفر بن على بن احمد آورده شده است. محدث نورى معتقد است كه شرح حال‏نویسان در مورد ابومحمد جعفر بن احمد قمى اهمال كرده‏اند و در «نَفِس الرحمان» از علماى رجال گذشته و حال تعجب مى‏كند كه چگونه به شرح حال او نپرداخته و از این مهم غفلت كرده‏اند. او را تصانیف بسیارى است. سید بن طاووس در «الدروع الواقیه» و شیخ ورام در «تنبیه الخواطر» و ابن‏فهد در «التحصین» و «عدة الداعى» از كتب او نقل كرده‏اند، و كراجكى در كتاب «الفهرس» ذكر كرده كه وى در قم و رى 220 كتاب تصنیف كرده است. از جمله آثار وى: «ادب الامام والمأموم»؛ «المانعات من دخول الجنة» یا «الاعمال المانعة من دخول الجنة»؛ «جامع الاحادیث النبویة»، مشتمل بر هزار حدیث نبوى به ترتیب حروف هجا؛ «المنبى عن زهد النبى (ص)»؛ «الغایات»؛ «المسلسلات» یا «مسلسلات الاخبار»، شامل كلیه‏ى وقایعى است كه در تمام طبقات اسنادش نامعصوم، لفظ خاص تكرار شده؛ «العروس»، در فضل و آداب روز جمعه؛ «نوادر الاثر فى على (ع) خیرالبشر»، كه در آن حدیث نبوى «علىُّ خَیُر البَشَر» را از، بیش از، 70 طریق آورده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / حدیث شناسي و رجال مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فقه-اصول فقه